က်ေနာ့္ရဲ႕ ပထမဆံုးမ်ား

ကိုခိုင္ (ေအာင္သာငယ္) ေရ ...

ခင္ဗ်ား Tag ခိုင္းတားတဲ့ စာရင္းထဲမွာ က်ေနာ္က ထိပ္ဆံုးကျဖစ္ၿပီး အခုေတာ့ ေနာက္ဆံုးမွ က်ေနာ္က Tag ရသလို ျဖစ္ေနတယ္။ အလုပ္ေတြ အရွဳပ္ေတြနဲ႔ လံုးခ်ာလည္ေနလို႔ သူမ်ားထက္ဦးေအာင္ မတက္ႏိုင္ခဲ့တာ ခြင့္လႊတ္။ ၿပီးေတာ့ အခုလို တက္ခိုင္းခဲ့တာလည္း ေက်းဇူး။


ပထမဆံုးတက္ခဲ့ရသည့္ေက်ာင္း
စလင္းၿမိဳ႕၊ ေက်ာင္းအုပ္ဆရာႀကီး ဦးရိွန္ရဲ႕ အစိုးရအလယ္တန္းေက်ာင္း


ပထမဆံုး သူငယ္ခ်င္း
သူငယ္ခ်င္းေတြ အမ်ားႀကီးထဲမွာ “ရဲျမင့္ဇံ” ဆိုတဲ့ သူငယ္ခ်င္းကို က်ေနာ္ အခင္ဆံုး။ သူ႔အရင္ သူငယ္ခ်င္းေတြရိွခဲ့ေပမယ့္၊ သူ႔ေလာက္ မခင္မိဘူး။ ၁၉၇၀ ေလာက္ကတည္းက ကြဲသြားလိုက္တာ အခုထက္ထိ ျပန္မေတြ႕ရေတာ့ဘူး။ ဒါေပမယ့္ သူ႔ကို ဘယ္ေတာ့မွ မေမ့ႏိုင္ဘူး။ သူက “ျပည္” က။ သူ႔ကို ပထမဆံုး ခင္ခဲ့ရဖူး တဲ့ သူငယ္ခ်င္းလို႔ပဲ သတ္မွတ္မိတယ္။

ပထမဆံုးခင္ရတဲ့ သူငယ္ခ်င္းမိန္ခေလး
ေျပာရင္ ယံုပါ့မလား။ မရိွဘူးဗ်ာ။

ပထမဆံုးရဖူးတဲ့ဆု
စလင္းၿမိဳ႕နယ္ ေက်ာင္းေပါင္းစံု လက္ေတြ႕ပန္းခ်ီၿပိဳင္ပြဲ တတိယဆု။ ဆပ္ကပ္ျမင္ကြင္းတခုကို ပံုတူ ေရးဆြဲရတာ။

ပထမဆံုးဆိုဖူးတဲ့သီခ်င္း
ကိုသန္းလိႈင္ရဲ႕ “တေဆာင္းသစ္ျပန္ၿပီ” သီခ်င္း ...။ ဒီတုန္းက က်ေနာ္က ေနာင္တခ်ိန္မွာ မရီး ျဖစ္လာမယ့္ မေကြးေကာလိပ္ေက်ာင္းသူ “မမၿမိဳင္” ကို စက္ဘီးနဲ႔ ေက်ာင္းလုိက္ပို႔ရင္းက သူက ေျမႇာက္ေပးလို႔ စက္ဘီးနင္းရင္း အဲဒီသီခ်င္းကိုဆိုခဲ့တာ။ တမာပင္ေတြ တန္းစီေနတဲ့လမ္းေပၚမွာ။ အဲဒီလမ္းကေလးဟာ မေကြးမွာ ရိွေသးရဲ႕လား ဆိုတာ မေကြးက လူေတြေတြ႕တိုင္း ေမးေနမိတုန္း။

ပထမဆံုးဖတ္ရတဲ့စာအုပ္
ဆရာႀကီး ျမစႀကၤာရဲ႕ သိုက္နန္းဧကရီစာအုပ္

ပထမဆံုး ေရာက္ဖူးတဲ့ အျခားၿမိဳ႕
ဆင္ျဖဴကၽြန္းၿမိဳ႕

ပထမဆံုးပစ္ဖူးတဲ့ ေသနတ္
အမ္ ၁၆၊ အေမရိကန္႐ိုင္ဖယ္။ (မိုးေပၚေထာင္ၿပီး ပစ္ဖူးျခင္းသာ)

ပထမဆံုး ထိုင္ဖူးတဲ့ လၻက္ရည္ဆိုင္
ျမင္းျဖဴလၻက္ရည္ဆိုင္ (ပဲခူး)

ပထမဆံုး စြဲလန္းခဲ့ဖူးတဲ့ သီခ်င္း
စႏၵကိႏၷရီ ( အေမလုပ္သူက ထမင္းခ်က္ရင္းဆို၊ အလကားေနရင္းဆိုေနလို႔ ၾကားမိရာက အခုထက္ထိ စြဲေနတာ)

ပထမဆံုးေရးဖူးတဲ့ ရည္းစားစာ
(မ်ားလြန္းလို႔ မမွတ္မိေတာ့ဘူး)

ပထမဆံုးထားဖူးတဲ့ခ်စ္သူ
(ခင္စန္းရီ ...၊ ေနာက္ေတာ့ သူငယ္ခ်င္း စစ္ဗိုလ္နဲ႔လက္ထပ္သြား)

ပထမဆံုးဖတ္ဖူးတဲ့ အဂၤလိပ္ကဗ်ာစာအုပ္
The Goddesses (တ႐ုပ္ကဗ်ာဆရာ ကူမိုးႀကိဳးရဲ႕ အဂၤလိပ္လို ဘာသာျပန္ထားတဲ့ ကဗ်ာစာအုပ္၊ ဒီတုန္းက ဖတ္တတ္လို႔ မဟုတ္ဘူး၊ ၾကြားခ်င္လို႔)

ပထမဆံုးအႀကိမ္ရန္ျဖစ္ဖူးျခင္း
ငါးတန္းတြင္၊ တခန္းထဲ သူငယ္ခ်င္းကို မခံခ်င္လို႔ ဖင္ထိုင္ခံုနဲ႔ေခါင္းကို႐ိုက္၊ ေခါင္းကြဲ၊ ေက်ာင္းထုတ္ခံရ လုနီးပါးျဖစ္ခဲ့။ ေနာက္ေတာ့ အဲဒီ သူငယ္ခ်င္းက အလစ္ေခ်ာင္းၿပီး မ်က္လံုးကို လက္သီးနဲ႔အထုိးခံရ ...။ ျပန္လုပ္ ဖို႔ စိတ္မကူးခဲ့။ ကိုယ္လုပ္ခဲ့တာနဲ႔ေတာင္ မတန္ဘူးထင္ၿပီး သူငယ္ခ်င္းကို အခုထက္ထိ အားနာေနဆဲ

ပထမဆံုးအႀကိမ္ အရွက္ကြဲဖူးျခင္း
ငယ္စဥ္၊ အိမ္ေနာက္ေဖးက သူငယ္ခ်င္းညီအစ္အကိုႏွစ္ေယာက္၊ ကိုရင္၀တ္ၿပီး လူထြက္ေတာ့၊ ကတံုးေျပာင္ေလးေတြနဲ႔ က်ေနာ္တို႔အိမ္ေအာက္ကျဖတ္ၿပီး သူတို႔အိမ္ေနာက္ေဖးကို ၀င္ရင္၊ က်ေနာ္တို႔ ညီအစ္ကို ႏွစ္ေယာက္က အိမ္ေပၚက၊ ၾကမ္းေပါက္ကိုၿဖဲ ကုန္းၾကည့္ၿပီး “ကိုရင္လူထြက္ ငါးပိခ်က္” လို႔ ေနတုိင္းဲေနာက္ေျပာင္ ရန္စ။ တေန႔ အိမ္ေပၚတြင္ ဧည့္သည္မ်ားေရာက္ေနခ်ိန္ ကိုရင္လူထြက္ သူငယ္ခ်င္းညီအစ္ကိုႏွစ္ေယာက္၊ အိမ္ေအာက္က ျဖစ္ေလွ်ာက္စဥ္၊ ေခ်ာင္းေနတဲ့ က်ေနာ္တို႔ ညီအစ္ကိုႏွစ္ေယာက္က အိမ္ေပၚက ငံု႔ၾကည့္ၿပီး “ကိုရင္ လူထြက္ ငါးပိခ်က္” လို႔ လွမ္းေျပာ။ ကိုရင္လူထြက္ႏွစ္ေယာက္က ၿပိဳင္တူဆိုသလို အေပၚကို ေမာ့ၾကည့္ကာ ”နင့္အေမတခြက္၊ ငါတခြက္” ဟု ေျပာကာ ထြက္ေျပး။ အဲသလို ခံလိုက္ရတာကို ရွက္လုိက္ရတာ အခုထက္ထိပဲ။ က်ေနာ္ထင္တယ္ ေတြးမိတိုင္း ေသတဲ့အထိ ရွက္ေနအုန္းမွာပါပဲ။

ပထမဆံုးအႀကိမ္ စိတ္လႈပ္ရွားရဆံုးေန႔
က်ေနာ့္ခ်စ္သူက ေစ့စပ္ထားတဲ့ သူနဲ႔ မဂၤလာေဆာင္တဲ့ေန႔၊ က်ေနာ့္ဆီကို “ေမာင္ေရ ... မဂၤလာပြဲကို ေတာ့ မလာလိုက္ပါနဲ႔ေနာ္၊ ေမာင္လာရင္ ... က်မ မဂၤလာပြဲေတာ့ ပ်က္ၿပီသာမွတ္ပါေတာ့” လို႔ တူမေလးနဲ႔ ေရးပို႔ တဲ့ စာကို ဖတ္ရတဲ့ေန႔။

ပထမဆံုးေရးဖူးတဲ့ကဗ်ာ
ကဗ်ာေတြေရးခဲ့တာ အမ်ားႀကီး။ တပုဒ္မွ မႀကိဳက္ဘူး။ အသက္ (၄၀) ရိွမွ ေရးတဲ့ “ယံုေတာ္မူ တမ္းခ်င္း” ကဗ်ာကို အႀကိဳက္ဆံုး။ အဲဒီအခါၾကမွ က်ေနာ္က ကဗ်ာေရးသူ တကယ္ျဖစ္တာလို႔ ခံယူမိ။ အဲဒီ ကဗ်ာဟာ က်ေနာ့္ရဲ႕ ပထမဆံုးေရးတဲ့ ကဗ်ာေပါ့။

ပထမဆံုး စင္ေပၚတက္ျခင္း
ဒုတိယတန္းမွာပါ။ ေက်ာင္းေပါင္းစံု ကပြဲ။ ျပဇာတ္နာမည္ေတာ့ မမွတ္မိေတာ့ဘူး။ က်ေနာ္က အေနာ္ရထာ္ကို ဆက္သတဲ့ မဏိစႏၵာမင္းသမီးအျဖစ္ သ႐ုပ္ေဆာင္ရတာ။ က်န္စစ္သားနဲ႔လမ္းမွာႀကိဳက္တဲ့ ဇာတ္လမ္း ...။ က်ေနာ္က ငယ္ငယ္တုန္းက မိန္းခေလးလိုေခ်ာတယ္လို႔ဆိုပဲ။ အဲဒါ ဇာတ္ခံုေရွ႕ေရာက္မွ ပိုးခ်ိပ္ ထမိန္ကၽြတ္က်လို႔ ငိုလိုက္ရတာ၊ ပြဲလည္းပ်က္တာပဲတဲ့။ အရွက္လည္းကြဲ ဆုလည္းလြဲေပါ့။ ဒီအေၾကာင္းကို မိဘေတြက အၿမဲေျပာျပတတ္တယ္။ ေျပာျပတိုင္း လည္း ရွက္တယ္။

ပထမဆံုးေရးဖူးတဲ့ ၀တၳဳ
၁၉၇၈ -ခု၊ မိုးေ၀မဂၢဇင္းမွာ “ႏွလံုးသားထဲက ပန္းခ်ီကားခ်ပ္မ်ား” ၀တၳဳတိုပါ။ အဲဒီ ၀တၳဳကို အႏွစ္သက္ဆံုးလည္း ျဖစ္ပါတယ္။

ပထမဆံုးလုပ္ဖူးတဲ့ ၀င္ေငြရတဲ့အလုပ္
က်ေနာ္ငယ္ငယ္က ဘ၀အေတြ႕အႀကံဳကို အရမ္းလိုခ်င္တယ္။ တေန႔ ပဲခူး ေရႊေမာ္ေဓာဘုရားပြဲမွာ သူငယ္ခ်င္းတေယာက္နဲ႔ ပိုက္ဆံေတာင္းတဲ့ သူေတာင္းစားလုပ္ခဲ့ၾကဖူးတယ္။ ႏွစ္ည။ ည (၇) နာရီကေန (၁၂) နာရီေလာက္ထိ။ ႏွစ္ညေပါင္း (၁၂၀) က်ပ္ ရတယ္။ ဟိုတုန္းက ၁၂၀ ဆိုတာ မူလတန္းျပဆရာ လစာနီးနီးရိွတယ္။ ဒုတိယေန႔ညၾကေတာ့ အိမ္ကိုျပန္လာတာ လမ္းမွာ သူေတာင္းစားေတြက ၀ိုင္းၿပီး ရိုက္မယ္ လုပ္လို႔ ပါလာတဲ့ ပိုက္ဆံေတြ ေပးလိုက္ရတယ္။ အ၀တ္အစား စုတ္စုတ္ျပတ္ျပတ္၊ ေျခေတြ လက္ေတြစည္းထားတဲ့ က်ေနာ္တိုိ႔ ႏွစ္ေယာက္ကို ဘုရားပြဲလာတဲ့ အမေတြကအစ မမွတ္မိၾကဘူး။ က်ေနာ္တို႔က လက္ကို လိုက္ဆြဲမတတ္ လုိက္ေတာင္းေတာ့ ဆဲဆိုၿပီး ထြက္ေျပးၾကတယ္။ အဲဒါ က်ေနာ့္လုပ္အားနဲ႔ ပထမဆံုးရတဲ့ ၀င္ေငြပဲ။ အေသးစိပ္ ေျပာျပခ်င္တယ္။ စာဖတ္သူေတြ စိတ္မရွည္မွာစိုးလို႔။

မွတ္ခ်က္။ ။ ကိုခိုင္ေရ ... က်ေနာ့္ ပထမဆံုးေတြက အစီစဥ္ေတာ့ မက်ဘူးဗ်။ ငယ္ဘ၀ေတြ ျပန္ေတြး ျဖစ္ေအာင္ ဖန္တီးေပးတဲ့ ခင္ဗ်ားကို ေက်းဇူးတင္တယ္။